पवित्र शहीद व्हॅलेंटाईन यांची यातना

इटालियन प्रांतातील ओम्ब्रियामध्ये, इंटेरॅम्ना नावाच्या शहरात, पवित्र व्हॅलेंटाईन हा बिशप होता, ज्याला देवाकडून उपचार करण्याची देणगी मिळाली होती. त्याने प्रार्थना आणि येशू ख्रिस्ताच्या पवित्र नावाचा धावा करून लोकांमध्ये सर्व प्रकारचे आजार आणि आजार बरे केले, अविश्वासूंना मूर्तिपूजेपासून देवाकडे वळविले (त्या वेळी मूर्तिपूजा अजूनही जगात वर्चस्व गाजवत होती आणि पश्चिम आणि पूर्वचे राज्य करणारे दुष्ट राजे ख्रिश्चनांना छळत होते).

या दिवसात तीन स्कॉलास्टिक्स [शिष्य] मूळचे अथेन्स [ग्रीस मध्ये] मूर्तिपूजक धर्मातील आणि प्रोकुलस, इफियस आणि अपोलोनियन नावाचे, रोमन भाषा आणि रोमन विज्ञानाशी अधिक परिचित होण्यासाठी रोममध्ये शिक्षण घेण्यासाठी आले. त्यांना एक विद्वान शिक्षक सापडला, जो लॅटिन आणि ग्रीक या दोन्ही भाषांमध्ये पारंगत होता, ज्याचे नाव क्राटोन होते, त्याच्याकडे शिक्षण घेण्यासाठी गेले आणि त्याच्या घरी राहिले.

क्रॅटनच्या एका मुलाला फार आजारी पडले होते, त्याचे नाक वाकले होते, डोके गुडघ्यांच्या मध्ये होते आणि तो सरळ होऊ शकला नाही. अनेक डॉक्टरांना बोलावण्यात आले, पण ते त्याला मदत करू शकले नाहीत. तो जवळजवळ तीन वर्षे अशा प्रकारे त्रास सहन करत होता आणि बरे होण्याची सर्व आशा गमावली होती. एक दिवस फ्रोंटन नावाचा ट्रिब्यून क्रॅटनच्या घरी आला, जेव्हा त्याने रुग्णाला पाहिले, तेव्हा तो म्हणाला,

<unk> माझ्या भावाचा असाच आजार होता आणि तो इन्टारामने शहरात राहणाऱ्या व्हॅलेंटाईन नावाच्या एका ख्रिश्चन बिशपकडून बरे झाला होता. हे कळल्यावर ट्रिब्यूनने क्राटॉनला सल्ला दिला की त्याने आपल्या आजारी मुलाला बिशपकडे पाठवावे; त्याने आपल्या भावाबद्दल असेही सांगितले की, बरा झाल्यावर त्याने बिशपला सोडण्याची इच्छा केली नाही आणि त्याच्या चांगुलपणामुळे तो त्याच्यावर प्रेम करतो.

या सर्व गोष्टी ऐकून, क्राटोनने बिशपकडे काही आदरणीय, विश्वासू आणि भक्त पुरुषांना पाठविले आणि त्याला त्याच्याकडे येण्याची विनंती केली, कारण आजारी मुलाला अशा प्रकारे पाठवणे अशक्य होते.

संत व्हॅलेंटाईन म्हणाले, "तुला हवे असल्यास, तुझा मुलगा बरे होईल. जर तू माझ्या मुलाला बरे करू शकशील तर मी तुला माझ्या संपत्तीचा अर्धा भाग देण्यास संकोच करणार नाही". क्राटोनने उत्तर दिले, "मला आश्चर्य वाटते, तू एक शहाणा शिक्षक असूनही, मी जे बोलतो ते तुला समजत नाही. मी पुन्हा सांगतो, जर तू इच्छितो तर माझा आजारी बरा होईल, कारण जर तू माझ्या ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला तर विश्वास ठेवणाऱ्यासाठी सर्व काही शक्य आहे.

काय तो (ईमानदार) ज्याने आपल्या ईश्वराची आशा बाळगली आहे आणि ज्याने आपल्या पूर्वीच्या लोकांच्या (अल्लाहच्या) पूजेसाठी झाडांची, दगडांची आणि जनावरांची मूर्ती बनविली आहे आणि ज्याने वाईट कृत्ये केली आहेत आणि ज्याला एकही वेळ विश्रांती नाही?

जर तू माझ्यावर श्रद्धा ठेवली आणि अल्लाहवर आस्था ठेवली तर तुझ्या मुलावर अल्लाहची कृपादृष्टी असेल आणि तू मला तुझ्या मालमत्तेचा अर्धा हिस्सा देतोस, मग ते तुझ्यासाठी आणि तुझ्या मुलासाठी अल्लाहकडे प्रार्थना करतील आणि मी तुझ्याकडून काहीही मागणार नाही.

म्हणून, देवाच्या पुत्रा येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवा, तो खरा देव आहे, आपल्या सर्व मूर्तींचा त्याग करा, आणि आपण आपल्या मुलाला निरोगी दिसेल.

<unk> मानवी जीवनात काही गोष्टी आहेत ज्या इतरांना मदत करू शकत नाहीत किंवा नुकसान करू शकत नाहीत; आणि वडिलांचा अविश्वास मुलांच्या विश्वासाला नुकसान करू शकत नाही, परंतु गरजेच्या वेळी आणि आजारी लोकांना बरे करताना एकाचा विश्वास दुसर्यास मदत करू शकतो, उदाहरणार्थ, विश्वासाने वडील आपल्या मुलाला मदत करण्यास सक्षम आहेत, बहीण भाऊ आणि गुलाम मालक.

पवित्र शास्त्रात आपण वाचतो की, शूर अधिकाऱ्याच्या श्रद्धेमुळे त्याचा मरणाच्या वेळी चालत असलेला दास बरा झाला (मत्तय 8:5-13); सभास्थानाच्या अधिकाऱ्याने आपल्या मरणाच्या वेळी आपल्या मुलीला पुन्हा जिवंत पाहिले (मत्तय 9:23-25) आणि बहिणींनी आपल्या मृत आणि पुरलेल्या भावासाठी रडत असलेल्या लाजरला पाहिले आणि प्रभुच्या शब्दाप्रमाणे चौथ्या दिवशी तो पुन्हा उठला आणि आनंदित झाला (जॉन 11:1-44).

(अर्थात) ज्याने आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगले आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगले, आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला, आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला, आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला आणि आपल्या पालनकर्त्याचे भय बाळगला.

<unk> तू ज्याला प्रचार करतोस, त्याच्यावर मी विश्वास ठेवतो की तो खरा देव आहे आणि तोच आहे जो आजारपण आणि मृत्यूला निघून जाण्यास सांगतो आणि ते निघून जातात; जीवनाला सांगतो आणि परत येतो. पवित्र बिशप वॅलेंटास यांनी त्याला सांगितलेः <unk> ख्रिश्चन विश्वास केवळ शब्दांनीच नव्हे तर कृतींनीही प्रकट केला पाहिजे. <unk> मग, <unk> शिक्षकाने विचारले, <unk> कोणत्या कृतींनी विश्वास प्रकट केला जाऊ शकतो?

<unk> मानवनिर्मित मूर्तींपासून दूर जा आणि देवाच्या मुलांमध्ये सामील होण्यासाठी पवित्र स्नान स्वीकारा. <unk> मग, <unk> क्राटोनने विचारले, <unk> केवळ शरीराची अशुद्धता धुणारा पाणी पापांपासून कसे शुद्ध होऊ शकतो? <unk> पाण्याने <unk> त्याच्या पवित्र गोंधळाचे निराकरण केले, <unk> जेव्हा त्याच्यावर सर्वात पवित्र त्रिमूर्तीचे नाव म्हटले जाते, तेव्हा तो पवित्र आत्मा प्राप्त करतो, जो पाण्यामध्ये बाप्तिस्मा घेणाऱ्या माणसाच्या सर्व पापांपासून शुद्ध करतो.

"आमचे संभाषण वाढतच चालले आहे", क्राटोन म्हणाला, "आणि माझ्या मुलाचे आयुष्य कमी होत आहे. सेंट व्हॅलेंटाईनने उत्तर दिले, "तुम्ही ज्या गोष्टी कधीच ऐकल्या नाहीत किंवा पाहिल्या नाहीत त्या गोष्टींवर विश्वास ठेवत नाही, तर तुमचा मुलगा निरोगी राहू शकत नाही. हे काय आहे", क्राटोन आश्चर्यचकित झाला, "जे मी पाहू शकत नाही किंवा ऐकू शकत नाही? "तुम्ही कधी ऐकले आहे का, "पवित्राने स्पष्ट केले, "एक पवित्र गर्भधारणा आणि जन्म देणारी आणि जन्मानंतर एक कुमारी राहिलेली कुमारीबद्दल?

तुम्ही ऐकले आहे का कोणी समुद्रावर जमिनीवर चालताना, कोणी एका शब्दाने समुद्राच्या वादळाला शांत केले, शेवटी त्याला वधस्तंभावर खिळले, मरण पावले, त्याला पुरले, तिसऱ्या दिवशी तो मेलेल्यांतून उठला, अनेकांच्या नजरेत स्वर्गात गेला, आणि देवदूतांनी लोकांना स्पष्टपणे साक्ष दिली की तो पुन्हा स्वर्गातून येणार आहे जिवंत आणि मेलेल्यांचा न्याय करण्यासाठी.

जर तुला हे मान्य असेल की हे सर्व घडले आहे तर उठ आणि बाप्तिस्मा घे, म्हणजे तुझा मुलगाही निरोगी होईल आणि तुलाही अनंतकाळचे जीवन मिळेल.

"तुम्ही ज्याला शिक्षक म्हणता ते देवाच्या दृष्टीने निरुपयोगी आहे आणि तुम्ही विश्वासाने पूर्ण होऊ शकत नाही, म्हणून मला वचन द्या की तुम्ही आणि तुमचे संपूर्ण घर ख्रिस्ताकडे वळेल आणि बाप्तिस्मा घ्याल जेव्हा तुमचा मुलगा माझ्या विश्वासामुळे बरे होईल. " मग शिक्षक क्रॅटनने आपली पत्नी आणि सर्व घरातील लोकांना बोलावले आणि ते संतच्या पाया पडले आणि सर्वजण वचन दिले की जर हेर्मोनने बरे केले तर ते ख्रिस्ती बनतील.

याठिकाणी प्रोकुलस, इफियस आणि अपोलोनियन हे तरुण होते, जे आपल्या शिक्षकाच्या मुलाला बरे करण्याची इच्छा बाळगून ख्रिश्चन बनण्याचे वचन देत होते. त्यानंतर पवित्र बिशपने एक स्वतंत्र खोली तयार करण्याचे आदेश दिले आणि दिवस आणि रात्र शांततेत घालविली; स्वतः रुग्णाला त्या खोलीत घेऊन एकाकी बंद केले. रुग्णाला एक गोल गुंडाळीसारखे वाकलेले होतेः डोके गुडघ्यांमध्ये, पाय खांद्यावर आणि पाठीवर होते.

त्याच्या शरीराचा कोणताही भाग मुक्त नव्हता, तो बोलू शकत नव्हता आणि फक्त विलाप करत होता; या आजाराला समजून घेण्यास किंवा बरे करण्यास डॉक्टर कोणालाही सक्षम नव्हते. पवित्र बिशप वॅलेंटास, ज्यावर तो नेहमी प्रार्थना करीत असे, त्याने आपले केस काढले, ते जमिनीवर ठेवले आणि आजारी अर्ध-मृत मुलाला त्यावर ठेवले, आणि तो रात्रभर प्रार्थना करीत होता आणि देवाची स्तुती करीत होता.

मध्यरात्रीच्या सुमारास त्या खोलीत आकाशाचा प्रकाश चमकला, जेणेकरून बाहेरच्या लोकांना आतून आग जळल्यासारखे वाटले, परंतु मध्यरात्रीच्या सुमारास मुलगा निरोगी झाला आणि त्याने मोठ्याने देवाची स्तुती करण्यास सुरुवात केली.

पण संताने उत्तर दिले की तो आपल्या नेहमीच्या प्रार्थनेपर्यंत त्यांना उघडणार नाही; आणि ते घडलेल्या गोष्टीबद्दल आनंदी होऊन सकाळपर्यंत वाट पाहत राहिले. जेव्हा दिवस उगवला तेव्हा पवित्र बिशपने दरवाजा उघडला आणि त्या मुलाला पूर्णपणे निरोगी म्हणून बाहेर आणले, जसे की तो कधीही आजारी नव्हता, आणि त्याला त्याच्या पालकांकडे परत दिले. मग शिक्षक क्राटनने आपल्या संपूर्ण घरासह प्रभुवर विश्वास ठेवला आणि त्यांचा बाप्तिस्मा झाला आणि ते सर्व पवित्र आत्म्याने देवाच्या तारणाबद्दल आनंदित झाले.

बरे झालेला तरुण हेरिमोन, बाप्तिस्मा घेतल्यानंतर, आपल्या डॉक्टरांना सेंट व्हॅलेंटास सोडू इच्छित नव्हता; त्याचप्रमाणे वरील तीन तरुण, बाप्तिस्मा घेतल्यानंतर सांसारिक शहाणपण सोडले, आध्यात्मिक शिक्षक, देवाच्या आर्चरीयाशी सर्व उत्साहाने जोडले आणि त्याचे शिष्य, त्याचे पवित्र जीवन अनुकरण करणारे आणि त्यांचे तारण शोधणारे बनले.

आणि त्यांच्या वयोगटातील इतर शिष्यवृत्ती आणि तरुण, त्यांच्या सूचना आणि प्रामाणिकपणा आणि शुद्ध जीवनाचे उदाहरण, ख्रिस्ताच्या विश्वासाकडे वळले आणि पवित्र बाप्तिस्मा घेतला, जेणेकरून त्यांच्याकडे अनेक शिष्यवृत्ती जमा झाली, ज्यांनी त्यांच्या प्रेरणादायी शिकवणी ऐकल्या, स्वर्गीय शहाणपणा शिकला आणि सत्याच्या मार्गावर प्रवेश केला.

पण जेव्हा शहरातील आघाडीचा मुलगा, अवुंडियस नावाचा, ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला आणि बाप्तिस्मा घेतला आणि दैवी ईर्ष्येने पेटला आणि सर्वांसमोर स्वतःला ख्रिस्ताचा दास म्हणून घोषित केले, तेव्हा त्याचे वडील आणि इतर आघाडीचे लोक फार रागावले, ख्रिश्चन विश्वासाचे मुख्य शिक्षक, पवित्र बिशप व्हॅलेंटास यांना पकडले आणि त्याला निर्दयी केले; त्यांनी त्याला मूर्तिपूजेकडे वळवले, परंतु त्याने ते पूर्ण करू इच्छित नाही; म्हणून त्याला पुन्हा अधिक भयंकरपणे त्रास दिला आणि नंतर तुरुंगात टाकले.

बंधने.

(गला 6:17) आणि माझ्या शरीरात ख्रिस्ताच्या दुःखाची कमतरता पूर्ण करते (कल 1:24). या कारणास्तव, तो त्याच्या शिष्यांना मजबूत करतो, जे त्याच्याकडे तुरुंगात आले होते.

याबद्दल ऐकून, राज्यपाल फार रागावला आणि रात्री त्याला तुरुंगातून बाहेर आणले आणि त्याचे डोके कापले. पवित्र बिशप व्हॅलेंटाईनने आपल्या दुःखाची पराक्रम संपविली. संत प्रोकुलस, इफियस आणि अपोलोनियन यांचे शिष्य, त्याचे सन्माननीय शरीर घेऊन, ते इंटेररमन शहरात गेले, त्यांनी थोडेसे शेत विकत घेतले आणि त्यांना सन्मानाने पुरले. ते काही दिवस आणि रात्री उपवास, प्रार्थना आणि प्रभूची स्तुती करीत कबरेजवळ राहिले.

काही दिवसानंतर नगरसेवक लियोनिअसला यांची योजना कळली. त्याने त्यांना पकडून तुरुंगात टाकले.

जेव्हा त्याने पाहिले की लोक गोंधळलेले आहेत आणि त्यांच्यावर दया केली आहे, कारण त्यांना सर्वजण आवडतात, तेव्हा त्याने रात्री त्यांना मारण्याची आज्ञा दिली; दिवसा त्यांना मृत्यूची शिक्षा सुनावली, कारण त्याला भीती वाटत होती की गोंधळलेल्या लोकांनी त्यांना घेतले नाही.

उपरोक्त उल्लेखित सेंट अॅव्हंडियस, रोमन अधिकाऱ्याचा मुलगा, जेव्हा तो आपल्या प्रिय मित्रांकडे आला आणि त्यांच्या हत्येबद्दल ऐकले तेव्हा तो खूप दुःखी झाला; आणि प्रामाणिक मृतदेह घेऊन, त्याने त्यांना सन्मानाने त्यांच्या शिक्षकाच्या कबरीजवळ दफन केले सेंट वॅलेंटास, जो प्रभु येशू ख्रिस्ताचा गौरव करतो आणि जो पिता आणि पवित्र आत्म्याबरोबर अनंतकाळपर्यंत राज्य करतो. आमेन.