ਮਹਾਪੁਰਖ ਕੋਪਰੀਅਸ ਦੀ ਯਾਦ

ਸੇਂਟ ਕੋਪਰੀਅਸ, ਸੇਂਟ ਪੈਟਰਮਫਿਯਸ ਦਾ ਸਵੈ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਸਨਮਾਨਿਤ ਪ੍ਰੈਸਵੀਟਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੁਆਰਾ ਚਮਤਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਹੀ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸੇਂਟ ਪੈਟਰਮਫਿਯਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਰਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਸੌਂ ਗਿਆ।

ਪਰ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੇਂਟ ਕੋਪਰੀਅਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵੇਖੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ, ਸਲੇਟੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਆਦਮੀ, ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਉਸ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਹਾਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਕੁਝ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਨਕੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਸੈੱਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਇਆ ਜਿਸ ਕੋਲ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਰੇਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆਃ

(ਪਰ ਉਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ) ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਬਚਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਾ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਔਖਾ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੁਕਾਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਉਸ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਪਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਫ਼ਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਕੀੜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੂੜੀ ਖਾ ਗਏ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਈਸਾਈ ਬਣ ਗਏ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੀਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਫ਼ਲ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਾਂਗੇ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪੀ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਰੇਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਰੇਤ ਨੂੰ ਬੀਜ ਵਾਂਗ ਅਸੀਸ ਦੇਵਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ,

"ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਾਰਣ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਨਾਜ ਬੀਜਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਬੀਜਿਆ।

ਮਹਾਪੁਰਖ ਕੋਪਰੀਅਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਧਰਮ ਭਗਤ ਮਨੀਖਿਯ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮਨੀਖਿਯ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮਨੀਖਿਯ ਧਰਮ ਸੀ। ਮਨੀਖਿਯ ਧਰਮ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮਨੀਖਿਯਮ ਸੀ। ਮਨੀਖਿਯਮ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੋ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਜ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਬੁਰੇ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ।

ਮਾਨਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੋ ਤੱਤਾਂ <unk> ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰੂਹਾਂ <unk> ਚੰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਦੀਆਂ ਹਨ।

<unk> ਮਨੀਖਈਅਤ III ਅਤੇ IV ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ] , ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਿ ਉਹ ਨਿਮਰ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੌਰਵਮਈ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਕੰਮ ਨਾਲ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕਿਸਦੀ ਨਿਹਚਾ ਸਹੀ ਹੈਃ ਜਿਹੜਾ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੀਖਈ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾਃ <unk> ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਆਓ।

ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਗ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋਨਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਡ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਕੋਇਲੇ ਉੱਤੇ ਪਰਾਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ; ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, <unk> ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹੇ. ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਕੀਤੀ. ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਸੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਅਤੇ ਭੱਜ ਗਿਆ.

ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਚੀਕਣ ਲੱਗੇ, "ਇਸ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ! " ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਾਪਰੀਅਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸੈੱਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਬਾਗ ਸੀ; ਇਸ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਫਲ ਉਗਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਖਾਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੰਨਾ ਫਲਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਘਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਅੱਗ 'ਤੇ ਪਕੌੜੇ' ਤੇ ਪਕਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਲੱਕੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਬਲਕਿ ਪਕੌੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਇਸ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਲੁਟੇਰੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ, ਮਸੀਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਿਆਂ, ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਕੌੜੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੋਰੀ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।

ਇਹ ਵਾਪਰਿਆ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਾਤਰੀ ਸਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਸੀਹ ਵੱਲ ਚਮਤਕਾਰੀ ਤਬਦੀਲੀ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੇਂਟ ਕੋਪਰੀਅਸ, ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਮਤਕਾਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਅਰਾਮ ਕੀਤਾ [ਸੇਂਟ ਕੋਪਰੀਅਸ ਦੀ ਮੌਤ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ] .

ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਰਮੁਫ਼ਿਯੁਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਹੋਵੇ। ਆਮੀਨ।